Alleen al tussen 1976 en 1988 mislukten de vluchtpogingen
van zo'n 38.000 Oost-Duitsers naar het Westen.
Zeker 462 mannen, vrouwen en kinderen stierven bij de grens.
Ze werden bestempeld als verraders door het DDR-regime.
Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
Ons vaderland,
dat zijn niet alleen steden en dorpen.
Gemeente Pößneck
Jeugdwijdingsceremonie 1979
Ons vaderland is het gras van de weides,
het graan op het veld,
de vogels in de lucht en de dieren van de aarde.
Socialisme -Jouw wereld
En de vissen in de rivier zijn ons vaderland.
En we houden van ons mooie vaderland.
Sta stil of we schieten!
GRONDWET van de DDR
Schieten, zei ik!
Schieten!
Ons vaderland...
En we beschermen het, omdat het het volk toebehoort.
Omdat het ons volk toebehoort.
Klap alsof je het meent. Het is je zoon.
Hij lijkt het enig te vinden.
Bedankt.
Als je meezingt, is het leuker.
Je hebt maar één vader. Ik kan een nieuwe zoon maken.
Misschien lacht die om je grapjes.
Goethe zei al dat we elke dag een mooi lied moeten horen,
een gedicht moeten lezen,
een mooi schilderij moeten zien
en verstandige woorden moeten spreken.
Misschien zei Lenin het beter:
"Leren, leren, en nog eens leren."
Jullie worden
opgenomen in de gemeenschap van de volwassenen.
Met alle rechten.
Daar komt zijn vinger.
En met plichten.
De maatschappij verwacht nu meer van jullie.
Zoals jullie altijd op ons kunnen rekenen,
zullen wij nu op jullie rekenen,
of jullie nu de hamer opnemen, de stethoscoop
of een wapen in naam van vrijheid en socialisme.
Dit blauwe kaartje heeft grote waarde.
Niet alleen kun je er bier mee bestellen in een kroeg,
het betekent dat je nu zelf verantwoordelijk bent.
En wees er zeker van:
we houden jullie in het oog.
Wat een opluchting.
Ik verzoek nu de achtsteklassers
te gaan staan en trouw te zweren aan het socialisme.
Zijn jullie bereid
om als jonge burgers van de Duitse Democratische Republiek
voor de grote en nobele zaak van het socialisme te vechten en te werken
en de revolutionaire vernieuwingen te beschermen?
Antwoord dan met...
Ja, dat zweren we.
Onderhandelingen met de Sovjet Unie...
Meissner hield een mooie toespraak. Doet hij altijd.
Je hebt mooi gezongen.
En we boffen met het weer.
Hoor je dat, Beate?
En wanneer vertrekken jullie?
Wat? -Vakantie. Waar gaan jullie heen?
Oh... -Wij gaan naar het buitenland.
Naar Bulgarije en de Zwarte Zee.
Het allerbeste.
Nog niet geboekt?
Was het maar zo makkelijk.
Nu maak je me boos.
Kom langs bij de buren
en zeg: "Erik, ik wil op vakantie."
En dan vraag ik: "waarheen?". En dan zeg jij...
Zeg iets!
Kom op, zeg me waar je heen zou willen.
Ik weet het echt niet.
Iets wat moeilijk te krijgen is zoals...
Berlijn.
Hoofdstad van de Duitse Democratische Republiek.
Hè? Wat denk je?
Berlijn zou geweldig zijn.
Zie je? En ik hoef alleen te bellen
naar het reisbureau en bam!
De Strelzyks hebben een kamer in Hotel Stadt Berlijn.
En niet in zo'n groepsreiskamer.
Helemaal bovenin, met uitzicht op West-Berlijn.
Nietwaar, Beate? -Ja.
Ik neem een verrekijker mee.
Dat zijn mijn ballonnen!
Het ministerie van Staatsveiligheid bedankt jullie.
Ik kon echt niet meer rijden.
Graag gedaan, Baumann.
Kijk, daar zijn meneer en mevrouw Trommer.
Hebben jullie plannen? -Ja.
Vanaf nu mag je Erik tegen me zeggen.
Wat een geweldig cadeau.
Leuk stel.
Mooi horloge ook.
Kijk! Ze vliegen naar het Westen!
Dat is schending van het luchtruim.
Maar wees gerust. Het zijn maar ballonnen.
We gaan naar Günter. De wind is gedraaid.
Fitscher, we zijn zo terug.
Kom je nog even mee? -Ja. Kom allemaal.
Goed idee. -We vieren het.
Het komt niet... -Wees geen spelbreker, Peter.
Niet vandaag.
Waar gaan jullie heen? -Naar het station.
Mijn schoonmoeder komt.
Misschien later.
Daar houd ik je aan.
Kijk, mijn horloge.
Er zit een stopwatch op.
Die wil ik ook voor mijn feest.
Klaar voor de start? Af!
Het is te riskant.
Wat?
Dat meen je niet.
Het zal niet lukken.
Maar Günter, je hebt alles gepland.
Het was jouw idee.
De ballon is klaar, alleen nog instappen.
Ik heb het berekend. Het is te gevaarlijk.
We wachten al weken op de juiste wind.
Nu is het zover. Beter wordt het niet.
De ballon is te klein.
Te klein voor acht mensen.
Dit kan toch niet?
En je moeder?
Je wilde naar haar toe.
Weet ik, maar...
De kinderen zijn te klein. Als hun iets zou overkomen...
Ik kan het risico niet nemen.
Vertrouw me, Peter,
dat ding houdt ons niet.
Ja.
En nu?
Wij blijven hier.
En vier man?
Ja, dat houdt hij wel.
Oh mijn God.
Wat gaan jullie dan doen?
We moeten alle contact verbreken.
Anders krijg je problemen. Niet schrijven.
Papa!
Hoe was het met oma en opa? -We hebben gevliegerd.
Hallo. Hebben jullie bezoek?
Onze vrienden, Doris en Peter.
En ik ben de boze stiefvader.
We gingen net weg. -Blijf. Hij wil grappig doen.
Ik heb braadvlees.
Het allerlekkerste vlees.
Helaas moeten we gaan. Jeugdwijdingsceremonie.
Veel succes.
Naar de gevangenis.
Het is maar een spel.
Gaat het gebeuren?
Wat? -Ga naar je kamer, Fitscher.
Wat... -We moeten Frank spreken.
Waarom mag ik... -Fitscher, vooruit.
Stom! Dan zeg ik jullie ook niets meer.
Wat is er dan?
Ze gaan niet mee.
Wat? Waarom niet?
We doen het alleen.
Vannacht.
Echt?
Alleen? -We checken het weer.
Bij helder weer check ik de wind.
We gaan pakken.
Moet ik me verkleden?
Het is goed wat we doen.
Beloof dat de jongens niets overkomt.
Vertrouw me.
Lieve Klara,
Waarschijnlijk zie ik je nooit meer.
Ik ben verliefd op je...
Het spijt me van daarnet.
Het moest een verrassing zijn.
We gaan vanavond kamperen.
Echt? Waar?
In het bos.
Ik ga Fitscher halen. -Is goed.
Mag mijn fiets mee?
Wat wil je 's nachts met je fiets in het bos?
Ik kan over de wortels gaan crossen.
Wat doe je?
Schoonmaken.
We komen niet terug, Doris.
Vroeger op kamp huilde ik mijn kussen nat.
Zoveel pijn deed het.
Ik had zoveel heimwee.
Bij de anderen ging het over. Bij mij duurde het...
tot ik weer thuis was.
Waar bleef je nu?
We hebben opgeruimd.
Ze mogen me geen slechte huisvrouw noemen.
Doorrijden.
Klootzakken.
Verdomme.
Onze strijdkrachten
moeten altijd klaar zijn voor staatsvijandige...
Pauls zoon is ook opgeroepen.
Misschien heeft Günter geluk.
Ze vergeten mensen.
Mij niet. Zoveel geluk heb ik niet.
Werner is ook vergeten.
Wat klets je nu?
Hij ging niet en werd opgehaald.
Door wie dan? -De militaire patrouille.
Om 6 uur 's ochtends hebben ze hem opgehaald.
Dat heeft je zus verteld. -Dat wist ik niet.
Als je iets doet wat belangrijk is, iets in de industrie,
dan roepen ze je niet op.
Ik moest ambulancechauffeur worden.
Zo erg dat hij geen natuurkunde mocht studeren.
Hij was vijf toen zijn vader overliep.
Zijn schuld niet.
Ik ga wel. -Mama.
Ja. -Ik ga mee.
Je moeder is bezorgd om je.
En ik ook.
Dat hoeft niet.
Je moeder heeft zo'n mooie glimlach
wanneer je het goed maakt.
Het is dus jouw plicht om ervoor te zorgen dat je gelukkig bent.
Dat is wat de mensen die van je houden willen.
Ben jij gelukkig?
Natuurlijk.
Ik heb een huisje,
een tuintje.
Ik heb je moeder en jullie.
Dat is alles wat ik wil.
Maar jij hoeft niet hetzelfde te willen.
Je hebt je hele leven nog voor je.
Geen woord tegen je moeder.
Ik heb je nooit zo gehoord.
Dat gebeurt ook niet meer.
Wat doen jullie? -De verrassing.
Gaan we niet kamperen?
Dit is beter dan kamperen.
We gaan naar het Westen.
Maar als de soldaten op ons schieten?
Daar krijg je een crossfiets.
Echt? -Beloofd.
Goed, daar gaan we.
Stap in.
Houd de touwen stevig vast.
Vasthouden, wat er ook gebeurt.
Het ziet er goed uit.
Klaar? -Ja.
Een, twee, drie.
Mama, ik wil eruit. -Wees gerust. Het wordt leuk.
Een, twee, drie.
Frank, start je je stopwatch?
Alles goed?
Bijna 300 meter.
We geven zoveel licht.
Ze kunnen ons zien.
We moeten hoger.
Boven de wolken.
Ik heb het koud.
Kom hier.
Hoe hoog zitten we nu?
1700 meter.
En de vluchttijd?
14 minuten.
Dan zitten we nu op de helft.
Zeg wanneer we dalen.
Mama, ik ben bang.
Toen ik zo oud was als jij, lag ik vaak in de wei.
Om naar de wolken te kijken.
Een keer zag ik een wolk
die leek op een groot springend paard.
Ik wilde er zo graag op rijden,
dat hij me meenam.
En kijk nu waar we zijn.
In een wolk.
Dus dromen kunnen heus uitkomen.
Er drupt iets.
De lucht is vochtig.
Waarschijnlijk door de wolk.
Is de stof waterdicht?
Wanneer het vochtig is, wordt hij zwaar.
Hoe hoog zitten we nu?
1700 meter.
Niet hoger?
Hij zit vast.
Verdomme. We dalen.
800...
700...
We dalen veel te snel.
Dat is de grens.
Zijn we eroverheen?
600...
Bevroren leidingen.
Wat doe je? -We moeten ze ontdooien.
Steek aan. Snel!
Ik wil niet dood.
Schiet op!
Nog een keer!
Nog een keer. -Het lukt niet.
Is iedereen in orde?
Frank? Doris?
Ik ben oké.
Ben je gewond? -Nee, ik heb niets.
Waar zijn we?
Hoe lang waren we boven?
32 minuten.
Was dat lang genoeg?
Dat zou moeten.
Nog een paar meter en het was gelukt.
Wat nu?
En als ze ons vinden?
Wegwezen hier.
Naar de auto, voor ze hem vinden.
Dat is zeker 10 km.
Hier kunnen overal mijnen liggen.
We wachten tot het dag is.
Verboden gebied! Toegang ten strengste verboden
Een sleepwagen.
Ze hebben de auto ontdekt.
We moeten dit weggooien.
We hebben zo'n geluk gehad.
Het was waanzin.
We mogen van geluk spreken.
We moeten rustig blijven.
We bedenken wel iets.
We laten het erbij.
We waren er bijna.
Het is voorbij, Peter.
Dit was het.
We houden ons gedeisd.
Jullie gaan naar school.
We doen of er niets gebeurd is.
Misschien waait het wel over.
Dus nu krijg ik toch geen crossfiets?
Storen we niet?
Wilt u uw huis versieren
voor het dertigjarig bestaan van de DDR?
Heeft u een vlag?
Zo niet, dan krijgt u er een van ons.
Overste. Luitenant Strehle.
Dus jij gaat over de grens hier? -Ja.
Wat een gedoe om zo wakker te worden.
Sliep ik maar zo goed als jij.
Degelijk gebouwd.
Hoe lang ligt dat al hier?
Niet lang.
Het gras eronder is nog groen.
Ik schat sinds vannacht.
We vonden deze pillen bij de mand.
Geef ze aan het medisch team.
Stuur de rest naar de forensische dienst.
De hele ballon? -Alles.
Doorzoek alles binnen 500 meter.
Het kleinste bewijs moet gedocumenteerd worden.
Echt alles, zelfs konijnenkeutels.
Natuurlijk, overste.
Stuur troepen hierheen.
Kunnen we de gasflessen traceren? -Nee.
De serienummers zijn verwijderd.
Het waren geen idioten.
Wat een inspanning.
Nog 200 meter en ze waren in het Westen.
Ze trekken hun haren uit hun hoofd.
Waarom laten ze we niet gewoon gaan?
Als ze denken dat ze daar gelukkig worden...
Heb jij je dat nooit afgevraagd, luitenant?
Eerlijk gezegd niet, overste.
Dat kun je je toch afvragen?
"Elke vluchtpoging moet verhinderd worden."
Ja, ik ken de bevelen.
Maar wat hebben we ze aangedaan dat ze crimineel gedrag vertonen?
We willen gerechtigheid.
Menselijkheid, een betere wereld...
We zouden blij moeten zijn dat onze vijanden weg willen.
Dat we van dat tuig af zijn. Toch?
Is dat een serieuze vraag? -Ja.
Je hebt toch een mening.
Wat is jouw mening?
Zie je?
Zo makkelijk is het niet.
Wat zouden we zijn zonder de grens?
Die maakt ons wie we zijn.
Eenieder die die schendt, schendt ons.
Jou en mij.
Hopelijk heeft een van de grenswachten iets gezien.
Ik neem dit zeer persoonlijk op.
Ik ook, overste.
Goed.
Ze kunnen overal opgestegen zijn.
Van al die open plekken.
Het gaat zo verder,
200 kilometer tot aan de Tsjechoslowaakse grens.
Wie had gedacht dat we zoveel bos hadden?
En?
Ik wilde weten of alles in orde was.
Is alles in orde?
Ja.
Alles gaat prima.
Hoezo?
Nou...
Jullie zijn gisteren niet langs geweest.
Dus ik dacht...
misschien is er iets gebeurd met je schoonmoeder.
Waar is ze?
Het gaat niet goed.
Ze viel flauw op het station.
We moesten naar het ziekenhuis in Gera.
We hebben er uren gezeten.
Zo had je je dag niet voorgesteld.
Nee. -En je handen?
Uitgegleden.
Een ongeluk komt nooit alleen.
Nu moet ik je toch iets vragen.
Je bent toch een knutselaar?
Ik ben elektricien. -Juist.
We hebben een kleuren-tv. Geweldig beeld.
Maar van sommige zenders is de ontvangst...
niet geweldig.
Wil je West-Duitse tv?
Denk je dat dat kan?
Jij wilt toch ook wel eens Charlie's Angels zien?
Dan moet je een PAL-decoder aan de antenne maken.
Dan zie je wat de angels doen.
Zou je eens een keer langs kunnen komen?
Natuurlijk.
Geweldig.
Maar je mag toch niet liegen?
Nee. Liegen is slecht.
Waarom liegen jullie dan steeds tegen me?
Waarom zeg je dat?
Jullie vertellen me nooit de waarheid.
Fitscher, de waarheid...
is soms ingewikkeld.
Soms kunnen we de waarheid hier niet zeggen.
Met "hier" bedoel ik ons land.
Mensen hebben rechten... -Dat bedoel ik niet.
En via Tsjechoslowakije en Hongarije? Dat is al eens gedaan.
Misschien helpt iemand.
We kunnen niet in de kofferbak.
En de West-Duitse vertegenwoordiging? -Lastiger dan de ambassade van de VS.
Dan proberen we het daar.
De Amerikanen helpen politiek vervolgden het land uit.
Als we contact maken, maken we misschien kans.
Een vrouw in Oost-Berlijn gaat naar een agent en zegt:
"Ik zoek het warenhuis Principe."
"Principe? Dat is hier niet."
Zegt die vrouw: "Dat moet er zijn.
Staatsraadvoorzitter Erich Honecker zei: 'In principe kunt u alles kopen.'"
Het is gevaarlijk als verkeerde mensen je zulke grapjes horen maken.
Ik vertel het jou, want ik vertrouw je.
En jij kunt ons vertrouwen.
We hebben niet alles gezegd omdat we je wilden beschermen.
Begrijp je dat?
Is alles in orde?
Mijn medicijnen.
Wat is daarmee?
Ik heb ze...
ik heb het zakje medicijnen...
Ik heb ze in het bos verloren.
Staat je naam erop?
Nee, maar ze zijn genummerd.
Ze kunnen het terugvinden.
Ze zullen alle recepten nagaan.
En onze vingerafdrukken op de mand.
We hadden het niet moeten doen.
Wat voor ouders zijn we?
We zijn geen slechte ouders, Doris.
We hebben pech gehad.
Pech?
Het was onverantwoord.
Blijven is onverantwoord.
We wilden vrijheid voor de jongens.
We hebben ze bijna omgebracht.
Maar... -Ik vertrouwde je.
Onze droom. -Weet je wat ik droom?
Als ik mijn ogen sluit, zie ik dat ze de jongens afnemen.
Mijn broer werd gevangengezet op zijn 14e.
Ze sloegen zijn tanden uit. -Ja.
Daarom willen we weg. -Wat denk je dat ze met ons doen?
Ze laten ons verdwijnen.
Ze sturen Fitscher naar een weeshuis.
Ik wil mijn kinderen niet kwijt.
Nee, geen weeshuis.
Kom hier, liefje. -Ik wil niet.
Wees niet bang.
We zorgen voor je.
Rustig. Niemand gaat naar een weeshuis.
We brengen het tot een goed einde.
BANK
Goedemorgen, Doris. -Goedemorgen.
Alles goed?
De kinderen zijn ziek.
Ik heb geen oog dichtgedaan.
Arme jij.
Mokkaboontje?
Blijf maar zitten.
Het is hier toch veel beter?
Het hoeft niet in de verhoorkamer.
Gefeliciteerd. Je diensttijd zit er bijna op.
Dank u, overste.
Je gaat zeker studeren?
En dan dit, net voor je afzwaait...
Even zien of ik het begreep.
Je hebt je meerdere om een verrekijker gevraagd.
Dat klopt. Ik zag iets in de lucht.
Waarom had je je eigen kijker niet?
Nou... -Dat kan gebeuren.
Ergens laten liggen.
Waarom heb jij hem geen verrekijker gegeven?
Zat je dienst erop?
Begon je vrije avond?
Wilde je naar je meisje?
Misschien zou je het zo niet zeggen,
maar ik heb gezwommen.
In mijn studententijd had ik een bijbaantje als badmeester.
Ik had een collega, een vriend.
Hij was gebruind en zag er goed uit.
Zo'n ontspannen kerel.
Maar op een dag...
was hij iets te ontspannen.
En wat zeg je tegen de ouders van een verdronken achtjarig kind?
"Ik was moe"?
Ik heb iets onderstreept.
Lees maar voor.
"Het is uw plicht om met uw vaardigheden als soldaat en grenswachter
iedereen te weerhouden de grens over te steken
en de overtreders aan te houden of te liquideren.
Doe dat behoedzaam en consequent
want verraders blijken gevaarlijk en achterbaks te zijn.
Aarzel niet om te schieten,
zelfs als de grens wordt overschreden met vrouwen en kinderen,
een tactiek die verraders vaak gebruiken."
Je begrijpt je plicht.
Je weet wat je moet doen in dergelijke gevallen.
Je bent niet dom.
Nee, overste.
Toch heb je de melding van soldaat Klenner genegeerd.
Misschien omdat je van de poging afwist.
Nee.
Ik had geen idee. -Denk je dat hij lui was?
Zeg het als je betrokken was bij een vluchtpoging.
We komen er toch achter.
Nee.
Hoezo? Ik...
Ingerukt.
Kameraad...
Zien jullie, kameraden?
Dit is precies wat ik bedoel.
Neem ze mee.
Europees nieuws om 21.10 uur.
Kijk! Daar is het!
Kijk nu eens. Ze heeft rood haar.
Ze leek een brunette in zwart-wit. -Ja.
Het is allemaal zo kleurrijk. -Ja, hè?
Als je het thuis niet uithoudt, kom je langs
en gaan we naar de angels kijken.
Je houdt iets van me te goed.
Erik.
Bijna vergeten.
Je kameraden op het reisbureau...
Is het aanbod nog geldig?
Waar wil je naartoe?
De ballon was gemaakt met een professionele naaimachine.
We laten staaltjes komen
van alle naaimachinebedrijven.
Gezien de omvang en het gas,
schatten ze dat de ballon maximaal 40 minuten heeft gevlogen.
Gezien de wind die nacht kunnen we ervan uitgaan
dat ze hier ergens opgestegen zijn.
Ik neem aan dat dat gebied wordt uitgekamd.
Nou, het is enorm. Er zijn zo'n 100 open plekken...
En verder? -Er is toen een vrachtwagen gezien.
Misschien waren zij dat.
Zoek hem. En de stoffenzaken?
We krijgen een lijst.
De schildkliertabletten kunnen helpen.
Onze medische experts schatten dat de vrouw tussen de 30 en 40 jaar is.
Ze kan overgewicht hebben en een zichtbaar litteken in haar hals.
Wauw.
Indrukwekkend.
Niet gek.
Kijk dan!
We schrijven de buren een bedankkaart.
En hoe vinden we de ambassade? -Zo onopvallend mogelijk.
Is dat het Westen daar?
Ja.
Het is dichtbij, hè?
Ambassade van de VS
Hier. Het is vlakbij.
"We worden vervolgd. Help ons.
Hotel Stadt Berlijn.
Kamer 3507."
Je kunt toch niet zomaar de Amerikaanse ambassade inlopen?
Jawel. Ze hebben een bibliotheek.
Die is open. -We spreken niemand,
maar kunnen een pakje sigaretten achterlaten.
Waarom bellen we ze niet gewoon?
Hun telefoons worden afgeluisterd.
En dan komen ze hierheen
en halen ze ons op?
Ja.
Doorlopen.
Ze controleren iedereen die de ambassade verlaat.
Er is overal Stasi. Vergeet het.
Ze kijken naar ons.
We zitten verkeerd hier.
Laat me kijken.
Geef me de sigaretten. -Wat?
Het pakje.
Leid ze af.
Frank.
Kom mee.
Hallo.
Kunt u ons helpen? -We zoeken het Pergamonmuseum.
Neem de Clara Zetkin-straat...
tot het eind. En dan naar links.
Welke kant op?
Hoe lang is dat lopen? -Zo'n 15 minuten.
Dank u wel. -Dank u.
Kom.
Daar. -We zijn binnen.
Zijn jullie gek? -Hoezo? Het is gelukt.
Het was geweldig.
We hebben een echte durfal hier. -Maar of ik dat leuk vind...
De koffie is straks vast op.
Vergeet de abrikozen. -Vroeger...
Hopelijk sturen ze hem niet naar de grens.
Stel dat Günter moet schieten? -Kom op.
Hij is terug voor je het weet.
Wat voor ballon? -Een vluchtpoging met een ballon.
Zelf gemaakt. -Echt?
Ja, ze zijn vlak voor de grens neergekomen.
We weten niet of ze gepakt zijn.
Ze zitten vast in de cel bij de Stasi. -Ja toch?
Ja.
Zullen we langs hun huis rijden?
Als ze gepakt zijn, wemelt het er van de Stasi.
En dan lopen we ze regelrecht in de armen.
Het is zwaar, maar geen contact.
Ik word er gek van dat ik niets weet.
Ze zijn onze vrienden. Ze praten niet.
Dat bedoelde ik niet.
Als ze nu neergestort zijn?
Misschien is het toch gelukt.
Dan hadden we ervan gehoord.
We hadden ze niet moeten laten gaan.
Ik ben zo bang.
Gewonnen.
Hoe dan?
Nou, zo, zo, zo,
zo en zo.
Nog een keer.
Roomservice.
Moment.
Peter!
Rennen!
Frank!
Hallo.
Meneer Strelzyk?
Ja.
Er is iets voor u afgegeven bij de balie.
Ik kom naar beneden.
Blijf hier.
Jij ook.
Voorzichtig.
Paspoort. Paspoort.
Neem me niet kwalijk.
Heeft u ons bericht gekregen?
Het pakje sigaretten.
Dat waren wij.
Pardon. Ik ben Strelzyk.
Er is iets afgegeven. -Ja.
Uw portemonnee lag bij de telefoon.
U heeft geluk gehad.
Maak je geen verwijten.
We waren er zo dichtbij.
-Ik weet het.
Een paar kilometer verder...
Een halve kilometer...
300 of 400 meter...
Waarom bleef hij niet een paar minuten langer zweven?
Het was jouw schuld niet.
Alles wat ik me in mijn leven had voorgenomen...
is me gelukt.
En nu...
dit.
Het belangrijkste in mijn leven.
Jij en de kinderen.
Ik ben zo'n mislukking.
Nee.
We vlogen toch, papa.
Je bent niet mislukt.
Ja.
Je kreeg ons in de lucht.
Het was ons gelukt als de stof niet nat was geworden.
En nu?
Wachten we tot de Stasi komt?
We kunnen nog een ballon maken.
Ja. Waarom niet?
Zoveel tijd hebben we niet.
De vorige kostte twee jaar.
Nu kunnen we het.
Niet zonder Günter.
Vraag het hun dan.
Zij wilden ook weg.
We moeten een grotere ballon maken.
Ze hebben gelijk.
Wil je het echt nog eens doen?
Nee, dat wil ik niet.
Maar ik vrees dat het moet.
Tentnylon hebben we niet, wel tafzijde.
Hoeveel heeft u nodig? -200 meter.
Dat vraag ik na bij het magazijn.
Dat is toch 200 meter tafzijde.
Dat is waar.
Fitscher, kom. -Waarom?
Kom.
Wat was er?
Ze hoefde niet te bellen.
De stof lag daar gewoon.
Ze moeten het waarschijnlijk melden als iemand veel koopt.
Dan kopen we kleinere stukken.
10 meter, 20 meter...
Dan duurt het tot kerst.
Dan delen we het op.
Als ieder van ons 20 meter koopt,
valt het niet op.
En Petra en Günter ook.
Als we het goed timen, kan het best.
Ik denk dat we geen keus hebben.
Hier, uit Berlijn.
Een gezin wilde 200 meter tafzijde.
Toen de verkoopster naar haar chef ging, verdwenen ze.
Ze proberen het weer.
Met een andere ballon?
Zo stom kunnen ze niet zijn.
Ze zijn niet stom.
Alleen wanhopig.
Ze worden roekeloos.
Dat maakt het ons makkelijker.
Komen ze soms uit Berlijn? -Nee.
Ze komen daarvandaan. Ze kennen het gebied.
Daarom nemen ze de kortste route over de grens naar het zuiden.
Dat moet met noordenwind. Die is er zelden.
Dan moet je op elk moment weg kunnen.
Oh, mijn God.
Kom binnen.
Nu weten we dat de ballon werkt.
Hij vloog.
Maar je zei dat hij vlam kon vatten.
Bij gastekort storten we neer.
Is er ook iets positiefs?
Ja.
We zitten te hoog om beschoten te worden.
Ik durf niet eens in een reuzenrad.
Petra, ik weet dat het kan als jullie meedoen.
Maar ik ben opgeroepen.
Wanneer? -Over zes weken.
Geen weekend vrij.
Dan moeten we opschieten.
Ik kan toch niet alle nachten naaien.
De Stasi zoekt ons.
Ze gaan door tot ze ons hebben.
En ze zullen ons vinden.
Goed dan.
Ik kan me ziek melden.
Misschien lukt het me dan.
Maar er is weinig kans dat de wind goed staat.
Desnoods ga ik niet mee.
Ik ga niet zonder jou. -Ik moet me op de 16e melden.
Anders halen ze me op.
Dan zijn jij en de kinderen in veiligheid.
Dan zie je je moeder misschien nog.
Ik kan het niet zonder jou.
Deze keer nemen we paraplustof en tentnylon om licht te blijven.
Wilde je een vliegtuig bouwen?
Dat is het probleem niet. -Wat dan?
De startbaan.
Hier. Ik heb het al uitgerekend.
We moeten 4200 kubieke meter hebben,
dus 1300 m² tafzijde.
Dat kunnen we niet in de buurt krijgen.
Koop stukken van 7, 12 of 15 meter lang.
Dan kan ik sneller naaien.
Misschien krijgen we de propeller
nog aan de praat.
We moeten snel voor de brander zorgen.
We hebben het gasdrukprobleem nog.
Dan hoeven we alleen nog een mand.
Stoffen
Hoe dik is de bodem? -0.8 mm.
Wat?
Dat houdt ons nooit. -Jawel.
Spring maar eens.
Ja.
Dus het houdt ons. -Ja.
Kom je mee?
Ik ga vliegeren.
Ik moet iets doen.
Kan dat niet wachten?
Ik moet mijn vader helpen.
Iets bouwen.
Wat dan?
Een verrassing voor m'n moeder.
Kom. Het kan niet alleen.
Neem even pauze.
Waar ga je heen?
Het moet deze week af.
We gaan vliegeren.
Ik ben zo terug.
Klaar.
Dan beginnen we.
Genoeg zo.
Lopen!
Waanzinnig.
Wil jij even?
Wil je me kussen?
Wat?
Bureau van Erich Mielke Minister van Staatsveiligheid
Er zitten 300 mensen op en u komt met naaimachines.
Vind die klootzakken!
We hebben tenminste de steun van het politiebureau.
We hebben geen middelen, maar tijd nodig.
Die is er niet. Die ouwe heeft gelijk.
Als het ze lukt, staan we wereldwijd
openlijk voor schut
en in ons hemd.
Ik had me mijn loopbaan anders voorgesteld.
Geniet van Berlijn zolang we dat nog kunnen.
Verdomme.
Waarom loopt de gasdruk terug?
Omdat de flessen bevriezen.
We moeten ze verwarmen.
We kunnen geen verwarming aansluiten.
Ik weet het niet meer.
Je denkt aan andere dingen.
Je hebt het toch niet over Klara? -Jawel.
We staan er slecht voor.
Ik kan toch wel... -Nee!
Haar vader zit bij de Stasi.
Haar schuld niet.
Je mag haar niet meer zien.
Heb je dat begrepen?
Wacht.
Wat?
Ik heb het.
We draaien de gasflessen om.
Dan loopt het eruit.
Dat geeft niet. Dat verdampt.
De vloeistof onderin bevriest.
Daarom is er minder druk.
Als ze we omdraaien, komt het er vanonder uit,
dan krijg je een grotere vlam, omdat er meer druk is.
Hij is open. -Goed.
Het is gelukt!
Wat doen we als we het daar niet leuk vinden?
Dan kunnen we niet meer terug.
We zullen het er leuk vinden.
Ik mis er mijn vriendjes.
En oma en opa zien we ook nooit meer.
Ze begrijpen het wel.
Kunnen we dan geen afscheid nemen?
Nee. Ze kunnen het beter niet weten.
Anders komen ze in de gevangenis.
Maak je maar geen zorgen.
Je krijgt veel nieuwe vriendjes.
Wat is dit? -We naaien hier.
Mijn buren stellen vragen.
Ja, en onze buurman werkt voor de Stasi.
Günter naait zachtjes.
Ga je mee naar het meer?
Ik kan niet.
Alleen wij tweeën.
Nee, ik kan echt niet.
Morgen dan?
Wanneer mama gaat werken, dan blijf ik thuis.
Ik bind dan een schort voor
en veeg de kamer schoon.
Heel goed.
Nu is Lena.
Mama werkt op het postkantoor en ik spaar postzegels.
En papa? -Hij ook.
Werkt hij er ook? -Nee! Hij verzamelt postzegels.
En jij, Peter?
Wat doet jouw papa?
Mijn papa doet naaiwerk.
Reed hij niet op de ziekenauto?
Dat doet hij ook, maar...
hij zit de hele dag achter de naaimachine.
Echt? -Ja.
Wat naait hij?
Weet je dat niet?
Dat mag ik niet zeggen.
Maar mij kun je toch alles vertellen?
En nu het weerbericht.
In het noorden en midden van het land bewolkt met regen.
In het zuiden bewolkt.
Minima van om en nabij de 11 graden.
In het zuiden is het bewolkt...
Over vijf dagen begint hij.
Dat redden we nooit.
We zijn klaar voor Günter weg moet.
Maar de wind moet goed staan.
We kunnen het vergeten.
Hij gaat het leger in
en wij moeten zonder hem gaan.
Mijn kinderen groeien op zonder vader.
Vandaag vroegen ze op de kleuterschool
wat voor werk hun ouders deden.
Peter heeft gezegd dat zijn vader naaiwerk deed.
Ik heb hun gezegd...
dat we een tent naaien om te kamperen.
Een tent.
Ik haat kamperen.
Ik voel mijn vingers niet meer.
We zitten op de helft.
Hij is een ware naaimachine. -Breng je me thuis?
De naaimachine moet slapen. -Ja.
Wacht nog even. Er brandt nog licht bij de buren.
We moeten iets bedenken waarom ze hier elke avond zijn.
Het was echt een...
een heel leuke avond!
Schat...
Je kunt niet rijden.
Je overdrijft een beetje.
Ze moeten het horen.
Sorry, ik ben wat onhandig.
Dag, schatten!
Kunt u me zeggen waar u me van beticht?
Wat zou het kunnen zijn?
Ik weet niets van een ballon.
Hoe vaak moet ik het zeggen?
Kijk voor u.
Dus u had pech met uw vrachtwagen.
Ja.
Ik heb vaak problemen met de motor.
En er zijn geen reserveonderdelen.
Dus u stond daar midden in de nacht.
Hoe laat was dat? -Even voor elven.
Daar komen niet veel auto's langs.
Ik zei al, er was er een.
Met aanhanger.
De bandrecorder kan u niet zien.
Ja, met een aanhanger!
Kunt u de inzittenden beschrijven?
Nou ja, het was nogal donker, maar...
Dus een Wartburg met aanhanger, man, vrouw en twee kinderen.
Net als in die stoffenwinkel.
We gaan ze zenuwachtig maken.
De politie vraagt hulp
"De politie vraagt hulp
voor een ernstige zaak."
Laat je niet gek maken. Iedereen heeft dat thuis.
Geen omgebouwde barometers.
We maken hem snel af en vertrekken.
Koop meer stof.
Hoeveel heb je? -Genoeg voor vandaag.
Misschien voor morgen.
We moeten hier niet meer kopen.
We kunnen het in Halle proberen.
Of bij Erfurt.
We mogen geen fouten maken.
Het was toch vreemd dat ze hier kwamen
en na elkaar dezelfde stof kochten.
Mijn man zegt dat ik daar oog voor heb.
Maar hij ziet ook nooit iets.
Wat voor auto was het? -Geen Trabant.
Was het een Wartburg? -Ja, zo een.
Hij stond daar waar de kameraad staat.
Heeft u het kenteken gezien?
Het begon met een "N," uit de regio Gera.
Weet u dat zeker? -Oh, ja.
Mijn nichtje uit Pößneck heeft ook zo'n kenteken.
Ik vroeg me af waarom ze hier stof kochten.
Omgeving van Gera.
Aanwijzing van de verkoopster in Naumburg.
En we hebben een gasflesetiket gereconstrueerd.
Het komt vrijwel zeker van een tankstation in Pößneck.
Dat ligt precies...
hier.
Vlak bij een potentiële opstijgplaats.
Schirra moet iedereen oproepen voor het weekend begint.
Nu de pillen nog achterhalen.
Dokterspraktijken zijn al dicht. -Dan de apotheken.
Dan probeer ik iets over de kinderen te ontdekken.
Pak maar weer uit. -Wat? Waarom?
De mensen van die ballon komen kennelijk uit Pößneck.
Weet je dat zeker? -Ja.
Onze kameraden uit Gera zijn onderweg.
Ik roep iedereen op.
Ik weet wat ik van u vraag. Geloof me.
Ik doe het omdat het mijn laatste hoop is om een ramp te voorkomen.
Wat wilt u dan weten?
Heeft een van de kinderen iets verteld over thuis?
Iets ongewoons?
Wat bedoelt u?
Bijvoorbeeld dat hun ouders iets groots aan het knutselen zijn.
Of... iets aan het naaien zijn.
Wie ben jij?
Zeg me hoe je heet als je je bal terug wilt.
Peter.
En verder?
Hier, Peter. -Dank u wel.
Ja, er wordt iets genaaid.
Vlaggen bijvoorbeeld.
En vaantjes.
Voor het dertigjarig jubileum van de republiek.
Is dat zo?
Ja.
Veel mensen doen eraan mee.
Daar ben ik echt trots op.
Ben je gek geworden?
Nodig de Stasi meteen maar uit.
Met zulk weer wordt het niets.
Ze pakken ons sowieso.
Als dit komt door
dat Stasi-meisje... -Dat is ze niet.
Je brengt ons allemaal in gevaar.
Voor een kalverliefde. Straks verspreek je je.
Je vertrouwt me niet.
Jawel.
Maar je kunt niet het hele gezin... -Ga dan zonder mij.
Verman jezelf.
Heb je stof gevonden? -We hebben genoeg.
Ik heb een opstijgplaats.
Als alles goed gaat, is het overmorgen klaar.
Daarna moet ik een week slapen. -Ik zet koffie.
APOTHEEK
We kennen zes mensen die dat schildkliermedicijn nemen.
Hoeveel mensen zijn hier klant?
Dat weet ik niet. -Ongeveer.
Dat weet ik niet.
Er zijn tussen de 100 en 200 patiënten met die diagnose in de regio.
Dat kost uren zoekwerk.
En de andere apotheken? -Twee.
Die zijn veel kleiner.
Doe er navraag.
We zoeken een klusser met een werkplaats en een naaimachine.
Gasflessen stel je meteen veilig.
Controleer bij Ahlfeld en Altmann op deze adressen.
Na de storm die over het land trekt, volgt een koudefront.
De temperatuur in Beieren daalt tot 10 graden.
Er zal een noordelijke wind staan dit weekend
met snelheden van 30 kilometer per uur.
Noordenwind.
Günter, het is zover.
Er komt noordenwind. Overmorgen. -Wat?
Ik hoorde het op de radio.
Ik vul de gasflessen.
Kun jij Günter helpen?
Dit is onverhoopt.
Ik zag mezelf al in de cel.
Kan hij ons houden? -Natuurlijk.
Er zouden er nog drie bij kunnen.
Hallo, Frank.
Ben je alleen?
Ja.
Wat is er?
Als jij naar het Westen kon,
zou je het doen? Zou je meegaan?
Waar heb je het over? -We hebben plaats voor je.
Wil je vluchten? -Je mag mee als je wilt.
Snel beslissen. Vandaag of morgen.
Wat? -Ik meen het.
Ben je gek geworden?
Hallo, Frank.
Wat doe jij hier? -Mijn jas vergeten.
Ga je naar de apotheek? -Ja.
Kun je pijnstillers meenemen? -Doe ik.
Wat moet hij daar?
Ze zoeken iemand.
De Stasi is in de apotheek. Ze zoeken iemand.
Hoe weet je dat? -Van Klara.
Frank, ik zei je... -Ze trekken de recepten na.
We kunnen niet wachten.
Krijg je het af vannacht?
Het moet.
Iemand moet naar Petra.
Dat doe ik wel.
Neem mijn brommer.
Wij laden de aanhanger in.
APOTHEEK
Mogen we binnenkomen?
Is er iets gebeurd?
Sleutel vergeten. Petra is zover.
Wie is dat?
Dat ben jij.
Jij?
Ben jij dat?
Dat is je oma.
Die gaan we zien.
Blijf staan! Pang, pang! Je bent dood.
Halt! Blijf staan, verrader!
De wind trekt aan,
iets te veel, maar dan zijn we er sneller.
Helaas passen deze banen niet op elkaar.
Dat is een groot gat.
Als de touwen goed geknoopt zijn, moet het houden.
Dit nog erop en klaar.
We zijn er bijna.
Misschien stuurde de verkoopster ons de verkeerde kant op.
Of ze halen hun medicijnen elders.
We hebben iets gemist.
Doris Strelzyk.
De Strelzyks? Dat zijn onze buren.
Hebben ze een auto?
Een blauwe Wartburg.
En een aanhanger, maar... -Wat doet hij?
Hij is elektricien.
Een echte klusser.
Naar de kelder!
Ik heb hun zoon Frank...
Ik heb hem vanmiddag nog gezien.
Alles was normaal.
Er was een kerel...
Hij en zijn vrouw waren hier vaak. -Heeft hij een naam?
Wetzel. Günter Wetzel.
Zoek een blauwe Wartburg
en zet de invalswegen af.
Jij neemt Wetzel.
Grenstroepen in staat van paraatheid.
En helikopters.
Onze eenheden stellen zich op.
Jij hebt er niets van geweten.
Waar blijven ze nu?
Snel.
Ik moet nog even iets doen.
Verdomme. We rijden om.
We moeten echt gaan.
En deze? -In de aanhanger.
Verdomme.
Papieren, graag.
Wat is er gaande?
Papieren.
Wacht, ik had ze toch...
We zoeken een gezin. Wetzel.
Paul! Is dat een Wartburg met een trailer?
U mag doorrijden.
Doorrijden.
Waar blijven ze nu?
Wat is er? -Hij start niet.
Hij blokkeert als hij warm wordt.
En nu? -Duwen.
En laten afkoelen.
Overste! Kapitein März van grenspatrouille 46.
De patrouilles in de belendende regio's zijn in staat van paraatheid.
En de helikopters? -Die zijn startklaar.
Verdomme.
Je bent er. -Ja.
Alles goed? -Ja.
Goed. Pak de touwen.
Fitscher, kom.
Wat was er? -De brommer haperde.
Alles goed geknoopt? -Ja.
Ik start de motor.
Iedereen in positie?
Grenspatrouille in staat van paraatheid.
Ze komen er niet door.
Kijk toch eens.
We halen de kinderen.
We gaan.
Kom.
Het is een ballon. Wees niet bang.
En mijn handschoenen?
Goed. We kunnen weg.
Klaar? -Ja.
Een, twee, drie.
En... los!
Wat is er?
Lukt niet! -Hup!
Snijden! -Het mes is gevallen.
Trek aan het touw!
Harder!
Pas op!
Brand!
Verdomme.
Waar is de blusser?
Gaat het? -Ja.
Kijk even. -Je bloedt.
Ze zijn gezien nabij Blankenberg. -Dat is dicht bij ons.
Dit is 557. Ik ga naar de grens om de zone te overzien.
Verdomme.
Ik zie zoeklichten.
Is dat de grens?
Misschien.
Het is nog ver weg.
Daar. Daar is hij.
Bevestigd. Object gezien in onze sector op een hoogte van 1800 meter.
De leiding bevriest.
Dat kan niet.
Het gas is op. -We hadden hitte nodig.
We dalen.
Dit is 557. Het object is niet meer in zicht.
Hoe kan dit?
Bewaar nog wat voor de landing. -Weet ik. Houd hem stil.
Hij doet het.
Daar is hij.
Dat was het.
Hun gas is vast op. Ze redden het niet meer.
We hebben ze. Ze komen naar beneden.
Geef onze positie door.
Doorzoek het gebied en zet het af.
Dit is 557 nabij de grens bij Blankenstein.
Het doelwit komt aan onze kant van de grens neer.
Neem uw positie in!
We dalen te snel.
Stroomkabel!
Vasthouden.
Verdomme.
Günter! -Mijn been!
Eruit.
Günter.
Ik help je.
Ik heb hem.
Is het gelukt?
Zijn we erover?
Hoe lang waren we boven?
28 minuten. -Wat?
Meer niet?
Dat is het zuiden.
We gaan even kijken.
Jullie wachten hier.
En? -Ze zijn nergens te bekennen.
Wat doen jullie daar?
Is dit het Westen?
Nee. Dit is Oberfranken.
Wat?
Ja! We zijn in het Westen!
Het is gelukt!
Ja!
Kom hier!
Wat betekent dit?
Wat een inspanning.
Hoeveel komen er nog?
Tien jaar later.
...het Praagse Paleis Lobkowicz.
Hoe veel koude nachten moeten ze hier nog doorbrengen?
Dat hield iedereen bezig toen Hans-Dietrich Genscher
zich richtte tot het ambassadepersoneel.
"Vrijheid!" scandeerde de menigte
toen de minister van Buitenlandse Zaken van de BRD
bekend maakte dat ze mochten uitreizen.
We zijn naar u toe gekomen...
om u mede te delen...
dat vandaag uw vertrek...
Vanavond vertrekken ze al.
Vijf treinen naar de vrijheid.
Dat had niemand hier zo snel verwacht.
Vreugde alom...
GELUKT! DE MUUR IS GEVALLEN!
Had je dat een jaar geleden gezegd,
dan had ik je voor gek verklaard.
Startbaan
Kunnen we ergens anders heen?
Natuurlijk. Waar wil je heen?
Naar huis, naar mijn ouders.
Ik wil mijn vrouw meenemen. Ze moet over haar vliegangst heen.
Vooruit dan.